Okumak…Yaşamak…Hissetmek

Belki de gerçekten ne olup bittiğinin farkında olmadığımız bir hayatın içerisindeyizdir.Ezberletilen bir hayatı söylüyoruz büyüklerimize.Ara sıra unutuyoruz bazı şeyleri.Hemen tepkilerle karşılıyoruz.Zira unutmak yasak büyüklerimizce.

Yazılarıma yön veren toplumsal baskılar yüzünden mana yükü dolu bakışlara sahip bir sevgiliden yoksunum.Hava soğuk üşüyorum.Elimde kalem, bilmem neyi yazıyorum…

…

Artık daha da maceraya dönüşen hayatımda, birikim için düştüğüm iş arayışlarının, daha yolun başındayken sonuçsuz kalması benim biraz karamsarlaştırıyor.Oysa karamsarlık hoş bir şey değil takdir edersiniz ki…

Zaman zaten acelesi varmış gibi geçiyor hala.Ve ben dün gördüğüm rüyamı anımsamak istiyorum aslında.Olmuyor.Ve her olmayan şey çokça canımı sıkmakta.Zaten ihtiyarlarla başım dertte bu sıralar.

…

Oysaki ben bu yazıya, okumayı, yaşamayı ve hissetmeyi yazmak için başlamıştım.Ama nerelere geldik.Satır satırı açıyor arkadaş.

Oysa okumak; aydınlanmak…
Yaşamak; öyle ya da böyle kabullenmek…
Hissetmek; her şeydir…

…

Genç kız çıkageldi.Yatak odasında az sonra yatacağı gence baktı. İşte o an hissetti boşluğu.Çünkü bakışlarda şehvetten başka bir şey yoktu.