Yeni Bir Şehir ve Eski Umutlar

İnsanın geleceğinden endişe etmesi, en normal bir şey, hele çevresinde moral bozucu insanlar varsa.

.....

On iki saatlik bir yolculuğun ardından sabahın tam kahvaltı saatinde evime gidiyorum.Yol yorgunluğu annemle sohbet etmeme dahi engel.Zaten son zamanlarda yolculuklardan iyice nefret etmeye başladım.Ömrümden ömür gidiyor, şehirler arası otobüs yolculuklarında.

Dışarıya çıkıyorum, bir kaç işi bitirmek ve okumak için bir şeyler almak için.

Sonra eve geliyorum.

....

...

Uyuyorum.Bir kaç saatlik rahatlık veren uykunun ardından, insanları ve benim boktan karamsar hayatımı düşünüyorum.Arkadaşlarımın süslü hatıra defterine yazdıkları yazıları bir de.Arkadaşların bana karşı söylemek istedikleri o kadar çok şey varmış ki, satırlar da uzun ve etkili olmuş.Yanıldığımı hissettim bazı satırları okuduğum zaman, bazı arkadaşlar hakkında.Kendine güveni olmayan ve hayata karamsar bakan ben aslında "dünyada kayda değer bir imza bırakmam" gereken biriymişim.Bunu yapacağım.En ufak sebeplerden beni engelleyemeyecek.

....

....

Üç yıldır acısıyla ve tatsıyla günlerimi geçirdim şehre, anlamsız duygularla veda ettim.O kadar kişiye vefa borcum ki, çoğunu ödeyemeden gittim.

Sonra bir yerlere "hoş geldin" için geldim, ve "elveda" için gittim.

Artık Sakarya ile beraberim, tabi bir aksilik çıkmazsa....